مهدی صفی آبادی، نویسنده و پژوهشگر در یادداشتی که در اختیار میراث آریا قرار داد نوشت: در میانه تلاشهای پراکنده برای شناسایی استعدادهای کودک و نوجوان، پروژهای متولد شده که ادعا دارد مسیر را برای همیشه تغییر خواهد داد. «نوبال» تنها اپلیکیشن ایرانی است که استعدادیابی را از بنیاد بازتعریف کرده است. این پروژه که حاصل دو سال پژوهش و توسعه فنی است، اکنون آماده گسترش به مرحله اجرای ملی است.
از آزمون تا تجربه: تحولی بنیادین
تصور عمومی از استعدادیابی، اغلب با اتاقهای آزمون، برگههای پرسش و اضطراب کودکان گره خورده است. نوبال اما راه دیگری رفته است. در این اپلیکیشن، کودک با آزمون روبرو نمیشود، بلکه در تجربهای غرق میشود که شبیه بازی است. او قصه میسازد، حرکت میکند، انتخاب میکند و در این مسیر، الگوهای رفتاریاش آشکار میشود.
معماری چهاربعدی: نگاهی جامع به رشد کودک
تمایز اصلی نوبال در نگاه چندبعدی آن است. این سیستم بهصورت همزمان چهار مسیر رشد را رصد میکند: سلامت و انرژی، حرکت و هماهنگی جسمانی، مهارتهای حل مسئله و پایه، و خلاقیت و بیان هنری. این جامعیت، نوبال را از تمام نمونههای موجود متمایز میسازد.
پشتوانه علمی بومی: پژوهش روی کودکان ایرانی
برخلاف بسیاری از ابزارهای موجود که ترجمهای از نمونههای خارجی هستند، نوبال بر پایه پژوهشهای میدانی روی جامعه کودکان ایرانی ساخته شده است. استانداردهای رشد، علایق و واکنشها همه از بافت فرهنگی و اجتماعی ایران برآمدهاند. این ویژگی، نوبال را به ابزاری دقیقتر و اثرگذارتر تبدیل کرده است.
فناوری در خدمت شناخت
در پشت صحنه نوبال، موتورهای تحلیل رفتاری پیچیدهای کار میکنند که رفتار کودک را بدون نیاز به پرسش مستقیم، تفسیر میکنند. این سیستمها که برای نخستینبار در ایران توسعه یافتهاند، قادر به شناسایی الگوهای تکراری، ترجیحات پایدار و گرایشهای طبیعی کودک هستند.
مسیری که طی کردهایم
توسعه نوبال از یک ایده ساده شروع شد: «اگر کودک را در حال زندگی عادیاش ببینیم، بیشتر از هر آزمونی به ما خواهد گفت.» از این ایده، یک مدل نظری شکل گرفت، سپس نمونه اولیه ساخته شد و در مرحله بعد، با همکاری خانوادههای داوطلب، آزمونهای میدانی گستردهای انجام گرفت. بازخوردهای این مرحله، منجر به اصلاحات اساسی در رویکرد و فناوری شد.
چشمانداز پیش رو: از اپلیکیشن تا اکوسیستم
نوبال در نگاه بلندمدت، تنها یک اپلیکیشن نخواهد بود. نقشه راه، تبدیل این پروژه به یک اکوسیستم کامل است: از نسخههای سازمانی برای مدارس و مراکز آموزشی، تا پلتفرم ارتباط با مربیان و مراکز تخصصی، و در نهایت شبکهای ملی برای هدایت استعدادها.
در جستجوی سرمایهگذار دغدغهمند
پروژه نوبال امروز در آستانه رشد سریع قرار دارد. آنچه تاکنون با سرمایه شخصی و تلاش تیم کوچکی از متخصصان پیش رفته، اکنون نیاز به همراهی بزرگتری دارد. ما به دنبال سرمایهگذاری هستیم که پیش از عدد و رقم، ارزشهای انسانی را ببیند.
سرمایهگذار ایدهآل ما کسی است که به اهمیت سالهای اولیه رشد کودک باور دارد و تاثیر بلندمدت پروژههای آموزشی را درک میکند و آماده همراهی در مسیری است که سود اجتماعی را بر سود مالی مقدم میداند چون باور دارد که فناوری میتواند در خدمت انسانسازی قرار گیرد.
فرصت بیهمتا
نوبال در حال ورود به بازاری است که هنوز خالی از رقیب جدی است. نیاز به استعدادیابی علمی و انسانی، روزبهروز در میان خانوادههای ایرانی آشکارتر میشود. همکاری با نظام آموزشی کشور نیز زمینه گسترش سازمانی پروژه را فراهم میآورد.
ما داستانی را شروع کردهایم که میتواند سرنوشت نسلی را تغییر دهد. اگر شما نیز به آیندهسازی باور دارید و آماده سرمایهگذاری روی پروژهای هستید که ریشه در ارزشهای انسانی دارد، مشتاقیم داستانمان را کاملتر برایتان روایت کنیم.
این تنها آغاز راه است و ما به دنبال همراهانی هستیم که نه تنها سرمایه، که بینش، تجربه و دغدغه خود را نیز در این مسیر سهیم کنند.
حوزه صنایع خلاق، تنها میراث ملموس نیست؛ ادبیات، موسیقی، هنرهای نمایشی و رسانه نیز بخشی از آن است. غیبت شما به معنای نادیده گرفتن نیمی از پیکره خلاقیت استان است. مطالبه میکنیم که وارد میدان شوید. شبکه گسترده آموزشگاهها، انجمنها و هنرمندان زیر نظر شما، میتواند به مخزن بینظیری از ایده و نیروی انسانی برای «سدرا» تبدیل شود. شما میتوانید پل ارتباطی بین خلاقیتهای نو و سنتهای غنی ادبی و هنری منطقه باشید.
شما سرمایههای اصلی این سرزمین هستند، اجازه ندهید رویدادها صرفاً ویترینی برای وعدههای تکراری باشند. مطالبه کنید. از برگزارکنندگان و نهادهای متولی، شفافیت و برنامه عملیاتی مطالبه کنید. شبکهسازی کنید و صدای جمعی خود را به گوش مسئولان برسانید. نمونه موفقیتهای مردمی مانند کاروانسرای افضل یا جشنوارههای مستقل را الگوی خود قرار دهید.
پارک علم و فناوری و مراکز رشد، زیرساخت فنی، فضای کار اشتراکی و مشاوره کسبوکار ارائه میدهند.
اداره میراثفرهنگی متعهدانه و نه فقط به صورت مقطعی و آماری، هنرمندان پیشکسوت خود را ارج مینهد، دسترسی به مواد اولیه اصیل و با حمایت را راهبری میکند، دانش فنون سنتی و راههای ارتباطی با بازارهای داخلی و بینالمللی خود را چند برابر میکند.
اداره ارشاد، هنرمندان خلاق و متعهد، طراحان و صاحبان ایدههای نو و مدرن در حوزه محتوا را به این زنجیره وصل و حمایت واقعی میکند.
سازمانهای مردمنهاد و سرمایهگذاران خصوصی، مانند احیاگر کاروانسرای افضل، به عنوان موتور اجرایی و تأمین بخشی از سرمایه وارد میشوند.
در این مدل، «سدرا» دیگر یک رویداد نیست؛ به آغاز یک مسیر دائمی تبدیل میشود. جوان تحصیلکرده با ایده طراحی مدرن، با استادکار کپوباف هممیز میشود. محصولی خلق میشود که هم اصالت دارد، هم کاربرد امروزی و هم داستانی جذاب برای روایت به گردشگران جهانی. این، همان اقتصاد خلاق واقعی است.
فرهنگ، بدون متولیانش شعار است
«سدرا» یک فرصت است. فرصتی برای عبور از گفتوگوهای کلیشهای و حرکت به سمت عمل. اما این فرصت، اگر با نقد ساختاری همراه نباشد، به سادگی تلف خواهد شد. فرهنگ، بدون متولیان مسئول و پاسخگو، به شعار تبدیل میشود. صنایع خلاق، بدون راهبری و پیوند با نهادهای ذیصلاح فرهنگی، محکوم به حاشیهنشینی و تکرار تجربههای شکستخورده هستند.
آینده صنایع خلاق خوزستان، این گنجینه مغفولمانده جنوب، به تصمیم امروز ما بستگی دارد. میتوانیم به برگزاری صرف رویدادها بسنده کنیم، یا مطالبه کنیم که این رویدادها، نخستین گام از یک مسیر متعهدانه، شفاف و مشارکتی واقعی و نه فقط با جا گذاری لگوی ارگانها باشند. اینجاست که باید تأکید کنم انتخاب با ماست: تکرار گذشته تلخ و تاریک، یا ساختن آیندهای شیرین و روشن که در آن، هنرمندان عرصه های مختلف خوزستانی نه حامل یک سنت موزهای و ناپایدار، که خالق ثروتی پایدار برای خود و سرزمینش باشد.
انتهای پیام/
نظر شما